10 kwietnia 2010 wpisał się do Polskiej historii jako jeden z najtragiczniejszych dni. Dziś o 8.56 samolot, na pokładzie którego znajdowało się 88 najważniejszych osób w Polsce z prezydentem Lechem Kaczyńskim i jego żoną Marią Kaczyńską rozbił się w Smoleńsku.

Nie potrafię opisać uczuć, które spadły na mnie wraz z tą tragiczną wiadomością. Niedowierzanie i ogromny ból gdzieś wewnątrz. Na początku, kiedy jeszcze informacje mówiły, że prawdopodobnie nikt nie przeżył trzymałam się tego “prawdopodobnie”… bo przecież takie rzeczy się nie zdarzają… bo to nie jest możliwe…

I jeszcze ten Katyń… To na obchody 70. rocznicy zbrodni Katyńskiej lecieli, by oddać hołd osobom tam zamordowanym. I nie sposób nie zadać sobie pytania “dlaczego znów”?… Dlaczego znów to miejsce zabrało nam tylu najważniejszych?… Czy nie wystarczą te tysiące oficerów Wojska Polskiego zamordowane w 1940 roku?… Dlaczego znów tracimy wszystkich szefów Sił Zbrojnych z tym najważniejszym – prezydentem?… Dlaczego znów zginęło tak wielu ważnych, wartościowych osób, osób, które tak bardzo przysłużyły się naszemu krajowi?…

Tydzień… tyle trwać będzie żałoba narodowa. Tydzień na modlitwę, na łzy, na zadumę… Być może uda nam się jakoś to zrozumieć… być może…

Według MSZ na liście pasażerów uprawnionych do przelotu prezydenckim samolotem TU-154 do Smoleńska znajdowali się:

[*] PREZYDENT LECH KACZYŃSKI,
prezydent RP

[*] MARIA KACZYŃSKA, żona prezydenta

[*] RYSZARD KACZOROWSKI, ostatni prezydent RP na uchodźstwie

[*] KRZYSZTOF PUTRA, wicemarszałek Sejmu

[*] KRYSTYNA BOCHENEK, wicemarszałek Senatu

[*] JERZY SZMAJDZIŃSKI, wicemarszałek Sejmu

[*] WŁADYSŁAW STASIAK, szef Kancelarii Prezydenta

[*] ALEKSANDER SZCZYGŁO, szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego

[*] PAWEŁ WYPYCH, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta

[*] STANISŁAW JERZY KOMOROWSKI, podsekretarz stanu w MON

[*] TOMASZ MERTA, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury

[*] MACIEJ PŁAŻYŃSKI, szef Stowarzyszenia Wspólna Polska

[*] MARIUSZ KAZANA, dyr. protokołu dyplomatycznego MSZ

[*] GEN. FRANCISZEK GĄGOR szef sztabu generalnego WP

[*] MARIUSZ HANDZLIK, podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta

[*] ANDRZEJ KREMER, podsekretarz stanu w resorcie spraw zagranicznych

[*] ANDRZEJ PRZEWOŹNIK, sekretarz generalny Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa

[*] PIOTR NUROWSKI, prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego

[*] JANUSZ KOCHANOWSKI, rzecznik Praw Obywatelskich

[*] SŁAWOMIR SKRZYPEK, prezes NBP

[*] JANUSZ KURTYKA, prezes IPN

[*] JANUSZ KRUPSKI, kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych

Posłowie i senatorowie:

[*] GRZEGORZ DOLNIAK

[*] LESZEK DEPTUŁA

[*] GRAŻYNA GĘSICKA

[*] PRZEMYSŁAW GOSIEWSKI

[*] ZBIGNIEW WASSERMANN

[*] SEBASTIAN KARPINIUK

[*] IZABELA JARUGA-NOWACKA

[*] ALEKSANDRA NATALLI-ŚWIAT

[*] ARKADIUSZ RYBICKI

[*] JOLANTA SZYMANEK-DERESZ

[*] WIESŁAW WODA

[*] EDWARD WOJTAS

[*] JANINA FETLIŃSKA

[*] STANISŁAW ZAJĄC

Przedstawiciele kościołów i wyznań religijnych:

[*] KS. BP GEN. DYWIZJI TADEUSZ PŁOSKI, ordynariusz polowy WP

[*] MIRON CHODAKOWSKI, prawosławny ordynariusz WP

[*] KS. PŁK ADAM PILCH, ewangelickie duszpasterstwo polowe

[*] KS. PPŁK JAN OSIŃSKI, ordynariat polowy WP

[*] KS. ROMAN INDRZEJCZYK, kapelan prezydenta

[*] KS. PRAŁAT BRONISŁAW GOSTOMSKI

[*] KS. JÓZEF JONIEC

[*] KS. ZDZISŁAW KRÓL

[*] KS. ANDRZEJ KWAŚNIK

Przedstawiciele Sił Zbrojnych RP:

[*] GEN. BRONI BRONISŁAW KWIATKOWSKI, dowódca Sił Operacyjnych

[*] GEN. ANDRZEJ BŁASIK, dowódca Sił Powietrznych

[*] GEN. TADEUSZ BUK, dowódca Sił Lądowych

[*] GEN. WOJCIECH POTASIŃSKI, dowódca Sił Specjalnych

[*] WICEADMIRAŁ ANDRZEJ KARWETA , dowódca Marynarki Wojennej

[*] GEN. KAZIMIERZ GILARSKI, dowódca Garnizonu Warszawa

Przedstawiciele Rodzin Katyńskich i innych stowarzyszeń

[*] TADEUSZ LUTOBORSKI

[*] STEFAN MELAK

[*] STANISŁAW MIKKE

[*] BRONISŁAWA ORAWIEC-LOFFLER

[*] KATARZYNA PISKORSKA

[*] ANDRZEJ SARJUSZ-SKĄPSKI

[*] WOJCIECH SEWERYN

[*] LESZEK SOLSKI

[*] TERESA WALEWSKA-PRZYJAŁKOWSKA

[*] GABRIELA ZYCH

[*] EWA BĄKOWSKA

[*] ANNA MARIA BOROWSKA

[*] BARTOSZ BOROWSKI

[*] EDWARD DUCHNOWSKI

[*] ZENONA MAMONTOWICZ-ŁOJEK

Osoby towarzyszące:

[*] JOANNA AGACKA-INDECKA

[*] CZESŁAW CYWIŃSKI

[*] PPŁK. ZBIGNIEW DĘBSKI

[*] KATARZYNA DORACZYŃSKA

[*] ALEKSANDER FEDOROWICZ

[*] DARIUSZ JANKOWSKI

[*] GEN. BRYG. STANISŁAW KOMORNICKI

[*] JANUSZ KRUPSKI

[*] WOJCIECH LUBIŃSKI

[*] BARBARA MAMIŃSKA

[*] JANIANA NATUSIEWICZ-MILLER

[*] KS. RYSZRD RUMIANEK

[*] IZABELA TOMASZEWSKA

[*] ANNA WALENTYNOWICZ

[*] JANUSZ ZAKRZEŃSKI

Funkcjonariusze BOR

[*] JAROSŁAW FLORCZAK

[*] ARTUR FRANCUZ

[*] PAWEŁ JANECZEK

[*] PAWEŁ KRAJEWSKI

[*] PIOTR NOSEK

[*] JACEK SURÓWKA

[*] MAREK ULERYK

[*] DARIUSZ MICHAŁOWSKI

Panie Boże, ugość ich u siebie, skoro tak nagle ich wezwałeś…

Akcja “52 książki” rozsiewa się niczym wirus po interncie. I dobrze. Pytanie na jak długo wystarczy zapału? I… czy trzeba urządzać zawody w czytaniu, by do niego zachęcić?… Ponoć każdy sposób dobry, byle był skuteczny ale…

Czytać każdy może…

Założenia akcji, to zachęcenie do czytania co najmniej 1 książki tygodniowo…

Możesz oczywiście przeczytać więcej niż 52 książki w roku. Postaraj się jednak, aby nie było ich mniej. Jeżeli czytasz wolno (albo szybciej) postaw sobie inny cel np. 26 książek w roku, albo że będziesz czytał/a godzinę dziennie. “52 książki“

W kontekście zwiększania czytelnictwa w Polsce pomysł dobry, nawet bardzo, bo przecież czytanie książek rozwija wyobraźnię, kreatywność, zasób słownictwa, elokwencję… Niektórym przynosi również bardziej przyziemne korzyści:

Posiadanie książki w ręku działa tak jak okulary lub siwizna na skroniach. A nie ma nic bardziej pozytywnego od siwiejącego okularnika z książka pod pachą. Książka w ręce neutralizuje dres, złoty łańcuch, brak zębów, a nawet pieniędzy. Człowiek z książką potrafi wyżebrać o 38% więcej od podobnego przypadku bez książki.

Jako były student wiem, że znajomość niszowych książek gwarantuje sukces prokreacyjny, zwłaszcza wśród studentek polonistyki. (…) kondotier.pl

Co kto lubi…

Ja czytać lubię, nawet bardzo, szczególnie gdy nie mam nic lepszego do roboty, czyli np. podczas kilkudziesięciu minut spędzanych codziennie w komunikacji miejskiej. Jedyne ryzyko czytania w autobusie, czy metrze jest takie, że można przegapić swój przystanek, gdy zbyt mocno pochłonie cię książka.

Lubię też poczytać przed snem… Co prawda po ciężkim dniu udaje się przebrnąć zaledwie przez kilka stron i zmęczenie bierze górę, ale przyznam, że od średniej krajowej odstaję i to znacznie.
Może to kwestia wykształcenia, może pracy, w której “oczytanie” się przydaje, a może… nie trzeba wnikać dlaczego?

Wiem jedno… nie lubię czytać na czas i na siłę. Kojarzy mi się to z niemile wspominanymi czasami szkoły średniej, w której czytałam co najwyżej po pół lub 1/3 (w przypadku trzytomowych powieści) książki i trzeba było sięgać po następną, bo nie wystarczało czasu na więcej.

Te wszystkie książki odkładane z żalem “na później” nigdy nie zostały dokończone, bo przecież trzeba było doczytać z bryków resztę, a żadna to przyjemność dla mnie czytać książkę, którą wiem jak się skończy…

Dlatego nie do końca przekonują mnie argumenty czytania 1 książki na tydzień, szczególnie w taki sposób:

Znajdź sobie już na początku kilka “ksiażek ratunkowych”. Kiedy zbliża się koniec tygodni a Ty właśnie zacząłeś czytać powieść, która ma tysiąc stron, złap szybko jakąś nowelkę albo inną książkę na jeden wieczór i szybko ją przeczytaj. A od jutra możesz spokojnie wrócić do swojej powieści. Powiesz, że to kantowanie? No cóż, być może to jest lekki kant, ale kiedy już złapiesz większą wprawę w pochłanianiu książek nie będziesz musiał kantować – a to jest pierwszy cel ;) webfan.pl

…to bardzo zły pomysł. Bo są książki jak “Harry Potter”, czy “Władca pierścieni” które potrafię przeczytać w jedną noc, bo nie idzie się oderwać. A są książki, które czytam miesiąc, bo nie mam czasu, nie wciągają wartką akcją, a mimo to są bardzo ciekawe, jak czytana teraz przeze mnie “Gringo wśród dzikich plemion”. Dla mnie najważniejszy jest jednak sam fakt czytania. Bo to przecież powinna być przyjemność, a nie wyścig.

Każdy sposób dobry

Przy wszystkich moich zastrzeżeniach, oczywiście zachęcam do akcji “52 książki“. Jeżeli macie ochotę stawiać sobie czytelnicze cele i przy okazji wygrywać nagrody, to serdecznie wam kibicuję :) Dla mnie czytanie to na tyle intymna sprawa, że nie będę się nią chwalić publicznie.

Ostatnio dużo piszę o historii, bo i historia jakoś blisko mnie się tworzy, dzieje… Dziś przeżyłam kolejne wzruszenie – tak silne, że wciąż brakuje mi słów, by oddać wszystkie emocje…

O płycie Łukasza L.U.C.a Rostkowskiego usłyszałam w okolicach września. Pomysł – wypowiedzi archiwalne znanych Polaków w przełomowych dla Polski momentach, połączone z nowoczesną muzyką. Dość zaskakujące wyzwanie i bardzo odważne. Do dziś żyłam tylko wyobrażeniem tego, jak ta płyta brzmi. Dziś okazała się najlepszym prezentem urodzinowym, jaki mogłabym sobie wymarzyć.

W czasach gdy w szkołach nie wystarcza czasu na naukę historii współczesnej L.U.C. zabiera nas w ponad godzinną podróż w czasie. Ta historia zaczyna się od przemówienia Józefa Becka w Sejmie, po czym do Polski wkraczają hitlerowskie wojska. Z radia przemawia do nas prezydent Warszawy – Stefan Starzyński, nawołując mieszkańców do walki… Wszystkiemu towarzyszy przejmująca muzyka nadająca niesamowity klimat… W ten sposób wędrujemy przez II Wojnę Światową, czasy komunistycznego zniewolenia Polaków, wywózki na Syberię, walkę z systemem, narodziny Solidarności, pierwszą pielgrzymkę papieża Jana Pawła II, stan wojenny, pogrzeb zabitego księdza Popiełuszki, po pierwsze wolne wybory i mianowanie Tadeusza Mazowieckiego premierem, wybór Lecha Wałęsy na prezydenta i jego przemówienie w Kongresie USA…

Uważam, że płytę powinno się wprowadzić do programu nauczania historii w szkołach. Jest doskonały punkt wyjścia, wystarczy dodać do tego krótkie wprowadzenie, rys historyczny i… pozwolić pracować wyobraźni.

Na płycie wykorzystano oryginalne nagrania, których jest tak dużo, a chciałoby się by było jeszcze więcej. Nie dziwi mnie więc komentarz autora do płyty:

Pierwszym impulsem do zrealizowania tej płyty były wypowiedzi S.Starzyńskiego, które kilka lat temu usłyszałem w radiu. Potem kolejne setki impulsów i kolejna rocznica zmobilizowały mnie do działania.(…) Bardzo wielu tekstów, które powinny się tu znaleźć nie udało mi się zdobyć ze względu na barierę finansową, czasową i prawną.

Jest ona tak doskonała, dopracowana w każdym szczególe… jakby miało tak być od początku. Czuć w tej muzyce pasję, oddanie, poświęcenie. Słuchając płyty, w głowie rysują się obrazy tego, co właśnie się dzieje. To niesamowite przeżycie dla wyobraźni, która (przynajmniej w moim przypadku) zaczyna nagle pracować na najwyższych obrotach. L.U.C. nie ukrywa, że jak dotąd jest to dzieło jego życia:

Membrany mikrofonów zarejestrowały świat sprzed ponad pół wieku. Zarejestrowały drganie krtani Polaków, płaczących, przerażonych i nieustraszonych. Ryzykujących życiem.(…) Zarejestrowały fakty tak niewiarygodne, ze przez pół roku nie mogłem znaleźć tytułu dla tego albumu. (…) To największa i najważniejsza rzecz jaką dane mi było tworzyć.

Polecam wszystkim tą znakomitą podróż w czasie. Ale żeby ją odbyć potrzebna jest wolna chwila, nie zmącona innymi obowiązkami i słuchawki (koniecznie!) by jeszcze dokładniej przenieść się w czasie. Chętnie się dowiem jakie są Wasze odczucia.

Recenzje płyty:
Infomuzyka
Stopklatka
Gazeta.pl
Rzeczpospolita

31 grudnia to jedna z najszczęśliwszych dat w moim życiu dokładnie 28 lat temu, dokładnie w czwartek (jak dziś) przyszłam na świat. Spory kawałek osóbki, żeby nie powiedzieć kawał baby. Każdy kolejny rok, był swego rodzaju przełomem – ten przyniósł szczególne zmiany, które znajdą swój finał w przyszłym roku. I chciałoby się rzec “chwilo trwaj…”

Szczęśliwcy tacy jak ja

…czyli urodzeni pod Sylwestrową gwiazdą:

• 1861 – Włodzimierz Tetmajer, polski malarz, pisarz (zm. 1923)
• 1880 – George Marshall, amerykański dowódca wojskowy, generał, polityk, laureat Nagrody Nobla (zm. 1959)
• 1937 – Anthony Hopkins, brytyjski aktor
• 1941 – Alex Ferguson, szkocki piłkarz, trener piłkarski
• 1959 – Val Kilmer, amerykański aktor
• 1969 – Janusz Kubicki, polski polityk, prezydent Zielonej Góry (nie powiem, że z moim lekkim udziałem objął to stanowisko ;))

“To już jest koniec…”

Kończy się 2009 rok. I mimo, że żaden on okrągły, bo 28. ale z rozpędu wypadałoby go też podsumować. I mimo, że to rok kryzysowy, to obfitujący w sukcesy polskich sportowców.

Daty do zapamiętania na Nowy Rok – 19 czerwca! Raczej się nie spóźnić…

Patrząc z perspektywy minionych dni muszę stwierdzić, że dla mnie był to trudny, ale dobry rok. Życzę Wam, żeby przyszły był trochę lepszy od tego, który minął i oby spełniły Wam się życzenia wypowiedziane dziś o północy (moje zeszłoroczne się spełniły z nawiązką:))

Ostatnie dziesięciolecie było dla mnie bardzo “świadome”. Chyba zaczynam się starzeć ;) bo zdałam sobie sprawę, że coraz więcej rzeczy działo się – już nie gdzieś tam w bliżej nieokreślonej, ale odległej przestrzeni równoległej do mojego zacisznego świata, ale właśnie coraz więcej rzeczy działo się blisko mnie. Czasami nawet z moim osobistym udziałem. Dlatego patrząc wstecz wiem, że wybrałam dla siebie najlepszy zawód z możliwych…

Wydarzenia 2001 roku, czyli gdy stuknęła mi 20-stka

• 31 grudnia (2000)/1 stycznia (2001) – o północy rozpoczął się XXI wiek i III tysiąclecie n.e.
• 6 stycznia – Adam Małysz wygrał 49.Turniej Czterech Skoczni.



• 15 stycznia – “narodziny” Wikipedii.
• 20 stycznia – George W. Bush. zaprzysiężony na 43. prezydenta Stanów Zjednoczonych.
• 24 stycznia – założenie Platformy Obywatelskiej.
• 15 i 16 lutego – publikacja wyników sekwencjonowania ludzkiego genomu.
• 23 lutego – Adam Małysz zdobył złoty medal Mistrzostw Świata w Lahti.
• 18 marca – Adam Małysz, jako pierwszy Polak, zdobył kryształową kulę w PŚ w skokach narciarskich.
• 21 kwietnia – powstała Liga Polskich Rodzin.
• 11 maja – oddano do użytku dwie stacje warszawskiego metra – Świętokrzyska i Ratusz.
• 17 czerwca – zakończyła się pierwsza polska edycja show Big Brother.
• 9 sierpnia – uruchomiono pierwszą polską telewizję informacyjną: TVN24.
• 1 września – powołanie w Polsce dwóch nowych Uniwersytetów: w Rzeszowie oraz Zielonej Górze (ten drugi zaczęłam rok wcześniej jeszcze jako WSP kończyłam już UZ).
• 11 września – zamach na World Trade Center i Pentagon.



• 23 września – wybory parlamentarne w Polsce wygrał SLD z 41% poparcia.
• 7 października – początek interwencji amerykańskiej w Afganistanie.
• 25 października – wydano Microsoft Windows XP.
• 19 grudnia – do kin wszedł Władca Pierścieni (Drużyna Pierścienia) w reż. Petera Jacksona.
• 22 grudnia – umiera Grzegorz Ciechowski, polski muzyk rockowy.

Nie tak dawno – moje ćwierćwiecze i wydarzenia 2006 roku

• Rok Języka Polskiego
• 1 stycznia – Grzegorz Pojmański z UW odkrył kometę C/2006 A1 Pojmański.
• 18 stycznia – zmarł ks. Jan Twardowski, polski poeta.



• 28 stycznia – katastrofa budowlana w Katowicach. 65 osób zginęło, a ponad 140 zostało rannych. (po niej zaczęła się masowa akcja poszukiwania dachów do odśnieżania)
• 5 marca – w Toruniu wykryto wirusa ptasiej grypy H5N1 u łabędzia. Pierwszy przypadek w Polsce (potem trzeba było jeździć z kamerą do każdego podejrzanego ptaka i siać panikę wśród hodowców drobiu)
• 9 marca – zmarła Hanka Bielicka, aktorka filmowa i teatralna.
• 19 marca – wybory prezydenckie na Białorusi wygrał dotychczasowy prezydent Alaksandar Łukaszenka.
• 5 maja – Andrzej Lepper i Roman Giertych zostali wicepremierami w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza.
• 23 maja – zmarł Kazimierz Górski, selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej.



• 25-28 maja – I pielgrzymka do Polski papieża Benedykta XVI.
• 3 czerwca – Czarnogóra proklamowała niepodległość.
• 14 lipca – zaprzysiężenie rządu Jarosława Kaczyńskiego.
• 26 lipca – otworzono 103 km odcinek Autostrady A-2 Konin-Stryków (pod Łodzią). (do dziś trudno wyglądać kolejnych fragmentów, a odkąd z Zielonej Góry przeniosłam się do Wa-wy takowe bardzo by się przydały)
• 31 lipca – Fidel Castro przekazał tymczasowo władzę nad Kubą swojemu bratu, Raúlowi.
• 6 sierpnia – Robert Kubica zadebiutował w Grand Prix Formuły 1 na torze Hungaroring na Węgrzech (rok później miałam tą niesamowitą okazję obejrzeć go właśnie na tym torze na żywo – był 4-ty)
• 22 września – Andrzej Lepper zostaje zdymisjonowany. Samoobrona opuściła koalicję.
• 26 września – wybuchła tzw. afera taśmowa, po ujawnieniu w telewizji TVN nagrań z udziałem Renaty Beger.
• 30 września – w Warszawie odbyła się gala finałowa Miss World 2006 w Sali Kongresowej.
• 2 października – rozpoczęła nadawanie programu telewizja informacyjno-rozrywkowa Superstacja.
• 9 października – zmarł Marek Grechuta, polski kompozytor i piosenkarz.
• 16 października – druga umowa koalicyjna – Andrzej Lepper ponownie wicepremierem.
• 5 listopada – iracki trybunał skazał Saddama Husajna na karę śmierci za zbrodnie przeciwko ludzkości.



• 9 listopada – do Polski przyleciały pierwsze samoloty F-16 dla armii. (i nikt nie potrafił ich obsłużyć, a poza tym okazało się, ze są zepsute)
• 11 listopada – premiera Sony PlayStation 3 w Japonii.
• 18 listopada – powstała pierwsza sportowa telewizja Telewizji Polskiej – TVP Sport. (rok później w castingu do niej wzięła udział autorka tego tekstu)
• 21 listopada – wybuch metanu w kopalni Halemba w Rudzie Śląskiej zginęło 23 górników.
• 2 grudnia – Hanna Gronkiewicz-Waltz została zaprzysiężona na prezydenta Warszawy.
• 4 grudnia – po artykule Gazety Wyborczej wybucha tzw. seksafera.
• 29 grudnia – w Warszawie otworzono kolejną stację metra – Marymont.
• 30 grudnia – Saddam Husajn został stracony przez powieszenie o godzinie 6:05 rano lokalnego czasu.

A ja? Rozwijałam swój dziennikarski warsztat harując dla największej polskiej stacji informacyjnej. Okupiłam to niezłą dawką nadszarpniętych nerwów i przewlekłego stresu, ale… dziś wiem, że było warto. Wtedy jeszcze nie przeczuwałam zmian jakie mają nadejść w moim życiu. Przełomowe okazały się lata 2008 i 2009. Dlaczego?… O tym jutro…

Koniec cz.3.

Przygotowując zestawienie tego, co wydarzyło się kiedy miałam 5, 10 i 15 lat byłam zaskoczona, jak wiele rzeczy pamiętam i jak dawno (bo przecież tak niedawno jakby rok, dwa lata temu) to się wydarzyło. Katastrofa w Czarnobylu, rozpad Związku Radzieckiego, czy Nobel dla Wisławy Szymborskiej to jedne z najgłośniejszych wydarzeń 1986, 1991 i 1996 roku…

Kiedy miałam 5 lat, czyli wydarzenia 1986 roku

• 28 stycznia – eksplozja podczas startu wahadłowca Challenger. Zginęło 7 astronautów.
• 13 kwietnia – Jan Paweł II jako pierwszy papież w dziejach odwiedził żydowską synagogę.
• 26 kwietnia – doszło do wybuchu elektrowni w Czarnobylu na Ukrainie.



• 12 czerwca – po 36 latach Polska została ponownie członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
• 26 czerwca – powstał program informacyjny Teleexpress (TVP1).
• 30 czerwca – według oficjalnych źródeł zadłużenie PRL osiągnęło 31,2 mld dolarów.
• 11 września – w ramach trzeciej amnestii po stanie wojennym uwolniono 225 działaczy opozycji.
• 22 września – odbyła się premiera filmu C.K. Dezerterzy.
• 22 września – odbyła się premiera serialu ALF w telewizji NBC.
• 30 września – Telewizja Polska wyemitowała premierowy odcinek serialu Alternatywy 4.

Kiedy miałam 10 lat, czyli wydarzenia 1991 roku:

• 4 stycznia – Jan Krzysztof Bielecki został premierem.
• 17 stycznia – rozpoczęcie operacji „Pustynna burza”.
• 26 lutego – Saddam Husajn ogłosił decyzję o wycofaniu wojsk irackich z Kuwejtu.
• 16 kwietnia – pierwsza sesja Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie (GPW).
• 1-9 czerwca – czwarta pielgrzymka do Polski Jana Pawła II.
• 25 czerwca – Chorwacja i Słowenia ogłaszają niepodległość.
• 29 czerwca – zaprzestano produkcji Fiata 125p.



• 1 lipca – rozwiązanie Układu Warszawskiego
• 31 lipca – w produkcji pojawił się nowy Polonez Caro
• 6 sierpnia – Początek istnienia sieci WWW.
• 17 sierpnia – wysłanie pierwszego e-maila w Polsce.
• 20 sierpnia – Estonia ogłosiła niepodległość, odłączając się od ZSRR.
• 21 sierpnia – Łotwa ogłosiła niepodległość (od ZSRR).
• 24 sierpnia – Michaił Gorbaczow ustąpił ze stanowiska sekretarza generalnego KPZR.
• - delegalizacja partii komunistycznej (KPZR) w ZSRR.
• 25 sierpnia – proklamowanie niepodległości Białorusi.
• 2 września – pierwsza emisja “Panoramy” w TVP2.
• 27 października – pierwsze po II wojnie światowej w pełni demokratyczne wybory do Sejmu i Senatu.
• 7 listopada – Magic Johnson poinformował, że jest nosicielem HIV i zakończył karierę.



• 26 listopada – przyjęcie Polski do Rady Europy.
• 2 grudnia – Polska, jako pierwsze państwo na świecie, uznała oficjalnie niepodległość Ukrainy.
• 6 grudnia – Sejm powołał Jana Olszewskiego na urząd premiera.
• 9 grudnia – Radio Maryja rozpoczyna nadawanie programu.
• 14 grudnia – wybuch włoskiego wulkanu Etna.
• 16 grudnia – polska premiera Fiata Cinquecento w Warszawie.
• 20 grudnia – Polska przyłączona do Internetu.
• 21 grudnia – powstała Wspólnota Niepodległych Państw.
• 26 grudnia – rozwiązano Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

Kiedy miałam 15 lat, czyli wydarzenia 1996 roku:

• 26 stycznia – rząd Józefa Oleksego podał się do dymisji.



• 7 lutego – powołanie rządu Włodzimierza Cimoszewicza.
• 13 marca – zmarł Krzysztof Kieślowski.
• 18 marca – pierwsze losowanie Multi Lotka i pierwsza transmisja Lotto w telewizji Polsat.
• 23 czerwca – w Japonii weszła do sprzedaży konsola do gier Nintendo 64.
• 5 lipca – urodziła się owca Dolly pierwszy sklonowany ssak.
• 7 września – zamach na rapera Tupaca Shakura w Las Vegas (zm. 13 września 1996).
• 9 września – powołanie Rady Języka Polskiego.



• 16 września – powstała sieć telefonii komórkowej Era.
• 20 września – koncert Michaela Jacksona w Warszawie.
• 27 września – przejęcie władzy w Afganistanie przez Talibów.
• 1 października – powstała sieć komórkowa Plus.
• 3 października – Wisława Szymborska otrzymała literacką Nagrodę Nobla.
• Pfizer opatentował Viagrę. Lek został wprowadzony na rynek w 1998 r.

Przyszło mi dorastać w przełomowych czasach. Ich nastrój ostatnio odkryłam w ciekawym artykule, który bardziej pokazuje nasze emocje i przeżycia tamtych lat, niż tylko daty i przełomowe wydarzenia. Biegając po podwórku, czy wisząc na trzepaku nie myślałam o tym, co znaczy rozpad Związku Radzieckiego. Dla mnie ważniejsze były kolejne piątki w dzienniczku i uśmiech rodziców.

Dziś jestem już dużą dziewczynką… ale o tym, jutro… :)

Koniec cz.2

Koniec roku ma dla mnie zawsze podwójne znaczenie. Z jednej strony podsumowanie tego, co wydarzyło się w tym mijającym, z drugiej – psychiczny przełom związany z kolejnymi urodzinami… W tym roku idąc za Pawła przykładem postanowiłam przygotować zestawienie moich przełomów w wieku 5-10-15… i kolejnych lat. Ponieważ trochę się tego nazbierało podzieliłam całość na cykl, który zakończę 31 grudnia.

Zacznijmy od roku moich narodzin, a był to burzliwy rok – 1981.

Takich desperatów jak ja, którym śpieszyło się na ten świat, w tym samym czasie co mi, było dużo więcej. W 1981 urodzili się też:

Wojciech Grzyb, Anna Dereszowska, Ania Dąbrowska, Euzebiusz Smolarek, Alicia Keys, Elijah Wood, Justin Timberlake, Samuel Eto’o, Michał Bąkiewicz, Bjørn Einar Romøren, Felipe Massa, Arkadiusz Gołaś [*], Mateusz Damięcki, Fernando Alonso, Simon Ammann, Przemysław Cypryański, Roger Federer, Beyoncé Knowles, Serena Williams, Milan Baroš, Sylwia Gruchała, Britney Spears

I muszę przyznać, że jest coś magicznego w tym roczniku ’81. Jak mówi o nas mój kolega, rówieśnik “To jest rocznik skazany… na sukces”…

Koniec cz.1

No i stało się! Znalazłam pracę, jestem teraz korporacyjnym szczurem i uczę się nowego, zastrzeżonego dla przeciętnego zjadacza chleba, języka. Przeraża mnie tylko ilość anglicyzmów do ogarnięcia i zapamiętania. Pierwszy tydzień był niezłym wyzwaniem, bo niby wszyscy mówią po polsku, ale jakiś inny ten polski…

Zadowolony kontent

Na dzień dobry szef przywitał mnie słowami, że “My tu nie tworzymy kontentu tylko zarządzamy kontentem”… No tak, tylko co to ten kontent? Według mojej wiedzy i Słownika Języka Polskiego “kontent daw. «zadowolony»”. Trochę mi to nie pasowało do przesłania, o które chodziło szefowi – zaczęłam więc pytać. Oto co usłyszałam od kilku “wtajemniczonych”:

Ja: - Co to jest ten kontent?
Wtajemniczony: - No jak to co? Treść.
Ja: – A to nie można mówić po prostu treść?
Wtajemniczony: – No nie.
Ja: – A dlaczego?
Wtajemniczony: – Bo tak lepiej brzmi.

Bo tak lepiej brzmi?! Jak dla kogo. Dla mnie nie. Jak większość nowych słów, których się właśnie uczę i dochodzę do wniosku, że zostały wprowadzone zupełnie bez sensu… No bo rozumiem wprowadzanie angielskiego słowa w sytuacji, kiedy nie ma polskiego odpowiednika – taki na przykład Internet – nie było słowa, a trzeba było jakoś nazwać nowe zjawisko – no i jest, spolszczone z odmianą wszystko gra.

Co innego gdy wprowadza się angielskie słownictwo tylko dlatego, że “modniej” brzmi, że jest na topie. Choćby taki feedback, startup, czy usability, o których napisał Piotr Sajnog. Jak strasznie mnie to irytuje wie tylko mój Paweł, który co i raz wysłuchuje kazań za wszystkich internautów :)

Dzieci się rodzą między pompkami

Ostatnio taką dyskusję odbyliśmy przy okazji Flakerowych pompek. Kiedy zaczęło się masowe pompowanie na flakerze, pojawił się też tag (zastanawiam się, czy i tego określenia nie da się jakoś ucywilizować, tzn. przerobić na nasze), więc pojawił się tag pushups. No i co niektórzy już zamiast pompek, pisali, że robią pushupsy. Nie wytrzymałam i podzieliłam się tym “problemem” na forum Flakera. Oddźwięk (nie feedback) bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Czyli, jest jeszcze nadzieja…

… choćby na to, że nie powstaną, jak to ostatnio usłyszałam przy okazji narodzin córki Artura Kurasińskiego, serwisy parentingowe. Na chwilę mnie zablokowało, jak to usłyszałam. Potem zaczęłam głęboko oddychać i zastanawiać się – co to za serwis. Kiedy nadeszło olśnienie, po raz kolejny we mnie zawrzało… po jaką, za przeproszeniem, cholerę wymyślać takie określenia? Toż nie lepiej powiedzieć po prostu serwis rodzicielski, albo serwis dla rodziców?…

Koniec i bomba…

Podsumowując… z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku, życzę wszystkim, aby pisząc i wypowiadając się na blogach, mikroblogach i innych fejsbukach ;) pomyśleli czasami, co i jak piszą. No bo, czy to naprawdę taki wielki wstyd mówić i pisać po Polsku? Albo przynajmniej starać się to robić?…

Dzień bez Internetu to dzień stracony!? Tak, ostatnio zaczynam wsiąkać w sieć coraz bardziej. Do tego stopnia, że po wczorajszej rozmowie z Kosmopolish.em doszłam do wniosku, że zarówno moje jak i mojego otoczenia wyobrażenie na temat korzystania z Internetu jest bardzo zaburzone. Wiele rzeczy, które nam wydają się oczywiste – korzystanie z social media, blogów itp. – dla wielu jest czarną magią. Potwierdzają to dzisiaj opublikowane badania SMG KRC.

Okazuje się, że 13 milionów użytkowników Internetu w Polsce (czyt. osób korzystających z Naszej Klasy – bo dziwnym trafem te liczby się zbiegają) nie ma w ogóle pojęcia na temat tego jak ogromnym narzędziem komunikacji jest Web 2.0.

Liderem polskich społeczności jest Nasza-klasa.pl. Serwis, który od połowy 2007 roku bije rekordy popularności znają niemal wszyscy internauci (90%). Co więcej, 73 % użytkowników Internetu w Polsce aktywnie z niego korzysta. Kolejne miejsca zajmują Fotka.pl (48% słyszało o tym serwisie, natomiast 20% korzysta), Sympatia.pl (28% słyszało, 7% korzysta) i Grono.net (odpowiednio: 26% i 11%). Internauci znają również zagraniczne serwisy społecznościowe, przede wszystkim MySpace.com (12%) i Facebook.com (5%).

badania SMG KRC

Wynika z tego, że ponad połowa “internautów” korzysta z sieci jedynie w celach towarzyskich. Mało tego – sądząc po grupach docelowych Fotki i Sympatii muszą to być ludzie w wieku 14-30 lat. Okazuje się też, że korzystający z internetu są bardzo konserwatywni, żeby nie powiedzieć “zacofani” jeżeli chodzi o wszelkiego rodzaju nowinki. (O czym świadczy masowa histeria po wprowadzeniu prze NK Śledzika, czy też o 4 m-scu Grona w powyższym zestawieniu.)

Szukamy w nich przede wszystkim rozrywki, kontaktów towarzyskich i ciekawostek.

więcej

Założę się, że z 30-stu procent aktywnych użytkowników zaledwie 5-10% można by określić mianem “świadomych”, czy jak kto woli hard userów. I to właśnie im nie przychodzi do głowy, że mogą gdzieś żyć ludzie, którzy nie mają pojęcia o tym, że istnieje Blip, Flaker, czy inny Twitter; ludzie, których aktywność w internecie sprowadza się do oglądania zdjęć na Naszej-Klasie, przeglądania Pudelka lub ewentualnie podbudowywania własnego ego anonimowymi komentarzami na masowych forach.

Co czwarty respondent przyznaje, że serwisy społecznościowe pomagają mu zabić wolny czas. Tyle samo użytkowników szuka tam nowych znajomości, a 18% korzysta z takich serwisów by dyskutować na interesujące tematy.

badania SMG KRC

Co ciekawe – rzadko szukamy treści dotyczących polityki. Nie czytamy politycznych blogów, czy publicystyki.

Jedynie 4 proc. badanych kiedykolwiek czytało wpis na blogu jakiegokolwiek polityka. Jeszcze mniej odwiedziło stronę Sejmu, Senatu czy premiera. Zdaniem komentującego badanie socjologa Dominika Batorskiego, niskie zainteresowanie Internautów polityką, bierze z tego, że politycy nie wiedzą, że „Internet to nie tradycyjne medium i najczęściej ustawiają się w roli nadawcy, który tylko mówi do swoich odbiorców”.

dalej

Mało tego, szturm PR-owców na social media też może nie mieć takiej przyszłości, jakby to na początku mogło się zdawać. Zaledwie 4% tekstów umieszczanych przez PR-owców i marketingowców jest pozytywnie odbieranych przez internautów. Podejrzewam, że jest to kwestia wypracowania nowych technik komunikacji, bardziej interaktywnych, dyskretnych, mniej nachalnych.

Tradycyjny i współczesny PR opierają się na tym samym procesie, polegającym na przekazywaniu informacji osobom posiadającym odpowiedni wpływ, które przekazują je dalej. W przypadku portali społecznościowych tymi wpływowymi osobami są blogerzy, użytkownicy Twittera i aktywni uczestnicy społeczności internetowych.

więcej

…chodzi tylko o to, by dostosować przekaz do języka jakim posługują się te grupy odbiorców. I przede wszystkim pamiętać, że “świadomi internauci” nie dadzą się nabrać na tanie chwyty.

Wracając jednak do naszego szeroko pojętego “społeczeństwa” w Internecie. Z czego wynika tak ograniczony sposób i zakres działania w sieci? Przede wszystkim z ciągle jeszcze niedostatecznego dostępu do niej i braku edukacji internetowej. Sprzeczne zapowiedzi rządu odnośnie dostępu do globalnych zasobów:

• Rząd szykuje darmowy dostęp do internetu
• Dostęp do internetu będzie w Polsce limitowany

.

Przyprawiają o palpitację.

Podobnie sprawa ma się w “Stolycy”. Ile to już razy stołeczny Ratusz zapowiadał objęcie miasta dostępem do bezprzewodowego Internetu? I ile razy nic z tego nie wyszło, bo… ważniejsze były inne inwestycje? Niestety, jak długo w głowach decydentów Internet będzie dobrem komercyjnym, tak długo trudno będzie mówić o wzroście świadomości użytkowników sieci.

Niedawno przez przypadek wspomniałam parę słów na temat Augmented reality, a tu taka niespodzianka – technologia zaczyna raczkować i w Polsce. Swoje pomysły na jej zastosowania zaprezentowała agencja Adv.pl na specjalnej konferencji.

Co to w ogóle jest?

Augmented Reality, czyli Rozszerzona Rzeczywistość, to technologia pozwalająca na łączenie wygenerowanych przez komputer obiektów z obrazem z kamery, dzięki czemu użytkownik doświadcza połączenia świata rzeczywistego i wirtualnego.

To takie połączenie świata cyfrowego z rzeczywistym. Najprostszym z zaprezentowanych przykładów była kartka papieru (folder reklamowy). Można przeczytać, obejrzeć – nic nadzwyczajnego. Jednak po przystawieniu kartki do kamery w laptopie na ekranie pokazuje się produkt z folderu w formie obiektu 3D. Można go obracać, oglądać z każdej strony, zmieniać kolor. Tak ja tu:

Jak to działa?

Aby osiągnąć taki efekt potrzebny jest komputer/telefon z kamerą, wyświetlacz lcd/monitor, dostęp do internetu oraz marker (określone punkty na produkcie, które komputer odczytuje i zamienia w obraz 3D.

W technologii oferowanej przez Adv.pl nośnikiem przekazu może być niemal wszystko: produkt, jego opakowanie, dowolne obrazy, nie tylko ascetyczny czarno-biały marker wykorzystywany do tej pory w polskich rozwiązaniach AR. Zaawansowana technologia Adv.pl daje możliwość rozpoznawania także twarzy konsumenta oraz innych obiektów ruchomych.

Żeby to marzenie przyszłości się ziściło potrzebne jest jeszcze jedno małe, ale jakże znaczące “ale” – oprogramowanie. To na Polski rynek wprowadza właśnie Adv.pl w ramach umowy z francuskim Total Immersion.

Z czym to się je?

Najszersze zastosowanie – szczególnie na początku – tego typu technologia zapewne znajdzie w marketingu. To tutaj efekt “wow” ma największe znaczenie. Prezentacja produktu za pomocą AR, to zdecydowanie haczyk, szczególnie na najmłodszych konsumentów. No bo kto nie kupi klocków po takiej prezentacji:

Chciałabym – ale obawiam się, że w naszym kraju to jeszcze niestety długo się nie zrealizuje – by technologia była wykorzystywana w celach popularno-naukowych, w parkach rozrywki, w nauce dzieci. Wykluwające się na dłoni wirtualne pisklę naprawdę robi wrażenie:

Turystyka, to kolejne miejsce wykorzystania technologii. Mając oprogramowanie na telefonie komórkowym możemy zwiedzać bez przewodników. Kierując kamerę telefonu na obiekt np. budynek dostaniemy o nim pełen pakiet informacji.

W odległej przyszłości być może technologia wejdzie pod strzechy i będzie stosowana też w naszych domach. Telewizor LCD stanie się monitorem przenoszącym nas w AR. Nasze dzieci będą uczyły się z interaktywnych, trójwymiarowych książek, a my będziemy przymierzać rzeczy w sklepie bez wychodzenia z domu (monitor zastąpi nam lustro)… Być może, kiedyś… w odległej galaktyce…

Ile ta przyjemność kosztuje?

Total Immersion zapewnia, że aplikacje na telefony komórkowe upowszechnią się w ciągu dwóch do pięciu lat. Oprogramowanie na komputery już są dostępne. Stworzenie interaktywnego folderu trwa według Adv.pl do 40 dni.

Jak nie trudno się domyślić nie będzie to jednak tania zabawka. Folder ma kosztować od kilku tysięcy złotych, o cenach oprogramowania na telefony producenci wspomnieli jedynie, że “Koszty będą adoptowalne na Polski rynek.”

Nie trudno więc się domyślić, że rzeczywistość rozszerzy się tylko dla zamożnych. O ile w inwestycjach biznesowych może pozytywnie zaprocentować, to dla zwykłego człowieka stanie się kolejnym drogim, trudno dostępnym gadżetem.